فرزندان مهاجرين آمدند و پرسيدند ، اى ابن عباس ! على بن ابى طالب عليه السّلام چگونه مردى بود ؟ ابن عباس گفت : ملىء جوفه حكماً و علماً و بأساً و نجدةً و قرابةً من رسول اللَّه . على عليه السّلام يگانه‌اى است كه داراى حكمت وافر و علم فراوان و ابهت زياد است و با رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله قرابت دارد « 1 » . [ 18 ] الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( بقره / 274 ) كسانى كه اموال خود را شب و روز ، و نهان و آشكارا ، انفاق مىكنند ، پاداش آنان نزد پروردگارشان خواهد بود ؛ و نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مىشوند . ( 155 ) محمد بن سائب از ابى صالح و او از عبد اللَّه بن عباس نقل كرده كه آيه شريفهء الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً . . . در تحسين و تمجيد على بن ابى طالب عليه السّلام نازل شده است . چون آن حضرت را چهار درهم نقد موجود بود . يك درهم را در شب ، يك درهم در روز ، يك درهم در پنهانى و يك درهم آشكارا در طلب رضاى خداى سبحان صدقه داد . وقتى مصطفى صلى اللَّه عليه و آله از او پرسيد ، چه چيزى باعث اين كار شد ؟ على عليه السّلام گفت : يا رسول اللَّه ! انگيزهء اين انفاق آن است كه اميد دارم خداى تعالى مرا مستوجب وعده‌ها و لطف نيكوى خويش قرار دهد . مصطفى صلى اللَّه عليه و آله فرمود : حقاً كه مستحق چنين پاداش نيكويى هستى !

--> ( 1 ) روايت رقم 154 / شواهد التنزيل از ربيع بن خثيم در همين معنى با اندك اختلافى نقل شد .